шиммоқ

фл. 1. Суюқлик, ҳаво ва шу кабиларни ичига ёки таркибига тортмоқ, ўзига сингдирмоқ.

Пахта ёғни шимиб олди. Сувни ер шимиб олди.

[Гулнор] Тер, мой ва чангни йилларча шимган, жияги чармдай қотиб, кирдан йилтираган бу дўппини яна тозалади, қоқди, кўзларига суртиб ўпди. — Ойбек, Танланган асарлар

2. айн. Сўрмоқ И.

Қанд шиммоқ.

Ўроқ чўнтагидан конфет олиб, оғзига ташлаб шима бошлади. — Й. Муқимов, Матонатли кишилар

Асаларининг уяси! Турган-битгани асал! Мана, мана, сиқсанг, асал оқади. Буниси оқ мум, ҳаром эмас — шимса ҳам бўлади. — А. Қаҳҳор, Анор

Бўксаларингни сандалга тиқиб, иссиқда қурут шимиб ётибсанлар! — С. Сиёев, Ёруғлик

1. Суюқлик, ҳаво ва sh.k.larni ичига ёки таркибига тортмоқ, ўзига сингдирмоқ.EMMEK

2. Сўрмоқ.SORMAK

1. всасывать, впитывать, вбирать

2. сосать

в soak (up, in), absorb

1. sińiw, sińdiriw, suyıqlıqtı ózine tartıp alıw

2. sorıw, tartıw, ishiw

einsaugen vt, aufsaugen vt