шилмоқ
shilmoqшилмоқ
фл. 1. Нарсанинг сиртидан, танадан уни ўраб турувчи тери, пўст каби қопламини ажратмоқ.
Дарахтнинг пўстлоғини шилмоқ. Қуённинг терисини шилмоқ.
Тожиддин Қосим хушбўй бананларнинг олтин пўстларини илдам шилиб, бирмунча еди. — Ойбек, Нур қидириб
Кўчанинг у юзида, лаб ва бурнига қон сачраган айиқдек бир қассоб, янги сўйилган қўйнинг терисини зўр бериб шиларди. — П. Турсун, Ўқитувчи
2. Узиб ёки юлиб олмоқ, кўчириб юбормоқ, қаттиқ тирнамоқ.
Билмай ярамни шилиб юборибман.
Мана бу еримни Люблин-да ўқ шилиб кетди. — А. Убайдуллаев, Қонли издан
3. Ачиштириб ялаб кетмоқ; терисини еб, ўйиб юбормоқ.
Оҳак қўлимни шилиб юборди. Қалампир ичимни шилиб кетди.
Сирка ичгандагидек қорнини шилиб юборди. — Ойбек, Қуёш қораймас
4. кўчма Алдаш ёки зўрлик билан бошқанинг бор-ёʻғини ўзиники қилиб олмоқ, таламоқ; ўғирламоқ.
Бойлар камбағалларни шиларди. Савдогар харидорларни шилади.
— Отам қариб, ёʻлда ҳориб қолган чол эди. [Қароқчилар] Уни бир зумда ётқизиб, ёнидаги бор пулини шилиб олишди, — деди Ҳожи хола. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
Ўғри, бандит! Эртага ҳамма ёқни шилиб қочади. — А. Мухтор, Туғилиш
шил
\ф. а к — айёрлик, муғамбирлик
шв. Фирибгарлик билан хамма нарсани шилиб, ўзиники қилиб оладиган; товламачи, фирибгар; сурбет. Жамоатчилик, тегишли ташкилотлар.. бу ҳаромхўр, шшг савдогарларни нўхта/шб қўйишшри керак. "Муштум"
ШИЛМОҚ
1. Нарсанинг сиртидан, танидан уни ўраб турувчи тери, пўст каби қопламани ажратиб олмоқ.YÜZMEK
2. Алдаш ёки зўрлик билан бошқанинг бор-ёʻғини ўзиники қилиб олмоқ, таламоқ; ўғирламоқ.SAYMAK
шилмоқ
1. сдирать, обдирать, снимать шкуру
2. обобрать, обчистить
шилмоқ
в strip, strip off, scratch of, strip the skin off, flay (skin an animal)
шилмоқ
1. abschälen, abrinden vt (po‘stloq), abborken vt
2. abziehen (terisini)