shigʻillamoq
шиғилламоқshigʻillamoq
fl. 1. “Shigʻ“, shigʻ-shigʻ etgan tovush chiqarmoq.
Devor tagida doshqozon, uning yonida qumgʻon-samovar shigʻillab qaynab turibdi. — S. Siyoyev, Avaz
2. ayn. Gʻizillamoq.
Snaryadlar shigʻillab kelib, gumburlab, toʻfon koʻtardi. — Shuhrat, Shinelli yillar
Katta kema daryo suvida shigʻillab suzib borardi. — J. Sharipov, Xorazm
- Yuragi shigʻillab ketdi Gʻulomjon Hayotni koʻrdi-yu, yuragi shigʻillab, koʻz oʻngi xiralandi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otgunchaMeʼmorning yuragi shigʻillab ketdi. U yana miq etmay qoldi. — Mirmuhsin, Meʼmor
shigʻillamoq
(ovoz chiqarmoq)lärmen vi, rauschen vi, kreischen vi