шиббаламоқ

фл. 1. Шибба ёки бошқа нарса билан уриб, босиб, тупроқни зичламоқ, тиғизламоқ. Пойдевор ўрнини шиббаламоқ.

[Лутфулла] Сувдан чиқиб, ҳар иккала қирғоқдан қуруқ тупроқ қазиб, лой устига ташлаб, оёғи ва кетмон орқаси билан шиббалаб, сув кўтариб кета олмайдиган даражада мустаҳкамлади. — С. Айний, Эсдаликлар

От-арава, машина юравериб шиббалаб юборган текис ёʻлдан сал юрганимиздан кейин, орқамиздан сотувчи йигит ҳаллослаб етиб келди. — С. Аҳмад, Чўл бургути

Бўйрадек жойни танлади. Уни кафтдек текислаб, шиббалади. — С. Кароматов, Сўнгги барҳам

2. Босиб, тиқиб зичламоқ, тиғизламоқ.

Сомонни қанорга шиббаламоқ.

— Чўрткесар бўлса, ётиғи билан тушунтиринг-да, — деди қанорнинг ичига тушиб, пахта шиббалаётган звено бошлиғи. — А. Ҳайитметов, Пўлат бармоқлар

Очиқ усулда бостирила-ётган силос майдонига кўкпоя ортган автомашиналар кетма-кет келиб турибди, трактор ва булдозерлар силосни шиббаламоқда. — Газетадан