shef

ot 1. s. t. Boshliq, rahbar (boʻysunuvchi, tobe kishilarga nisbatan).

Shef bilan ishlab ham udda qilolmayotirsizmi? A. — Qahhor, Sarob

Shefning figʻoni falakda Rasuljon, kim ustimizdan nazoratchi qilib qoʻygan? — J. Abdullaxonov, Xonadon

Siz bu yerda shef ekansiz, bilmabman — N. Qobil, Unutilgan sohillar

2. Biror muassasani, korxona va shu kabilarni otaliqqa olgan tashkilot.