shatirlamoq

fl. 1. “Shatir“ etgan ovoz chiqarmoq; shatir-shutur qilmoq.

Quruq oʻtin shatirlab yona boshladi.

Jimjit xonada tarnovlardan tushayotgan suvning shatirlashi eshitilib turardi. — P. Qodirov, Uch ildiz

2. s.t. koʻchma Jadal yoki shiddat bilan harakat qilmoq; shaxdam odim otmoq.

Qirq yigit toʻp boʻlib, shatirlab, birdan kelib qoldi. — Xushkeldi