шатирламоқ

фл. 1. “Шатир“ этган овоз чиқармоқ; шатир-шутур қилмоқ.

Қуруқ ўтин шатирлаб ёна бошлади.

Жимжит хонада тарновлардан тушаётган сувнинг шатирлаши эшитилиб турарди. — П. Қодиров, Уч илдиз

2. с.т. кўчма Жадал ёки шиддат билан ҳаракат қилмоқ; шахдам одим отмоқ.

Қирқ йигит тўп бўлиб, шатирлаб, бирдан келиб қолди. — Хушкелди