шақилламоқ

фл. 1. “Шақ -шақ“, шақир-шақир этган овоз чиқармоқ.

Қовжироқ кўкнорилар худди пуч ёнғоқдай шақиллади. — О. Ёқубов, Ларза

Эшон унга ўқрайиб қаради-ю, овози чиқмасданоқ, эшик зулфини шақиллаб қолди. — П. Турсун, Ўқитувчи

Тозагул шақиллаб қайнаб турган мис самоварни кўтариб кирди. — Ҳ. Ғулом, Машъал

2. кўчма Қаттиқ-қаттиқ овоз чиқариб гапирмоқ.

Ойжамол айтди: — У эшонингизни гапирманг. Жағи қурушиб қолган, шақиллаб, ҳеч кимга гап бермайдиган бало эди-да. — Ёдгор

Хотинининг шақиллашини трубкада эшитди-ю, унга атаб йиғиб қўйган яхши гаплари тариқдай сочилиб кетди. — С. Нуров, Нарвой

1. "Шақ-шақ" этган овоз чиқармоқ, шарақламоқ.ŞAPIRDAMAK

2. Қаттиқ овоз чиқариб, бақирламоқ.

загадка щёлкать, трещать

қора қушим қақиллар, қанотлари шақиллар черная птица моя тараторит, крыльями шумно хлопает (Водопад)

shaqıldaw, shaq-shaq etiw

knipsen vi, knallen vi, knirschen vi