шанғилламоқ
shangʻillamoqшанғилламоқ
фл. 1. Баланд овоз билан, бақириб гапирмоқ.
Телефонда гаплаша-ётган райижроком раиси овозининг борича шанғиллар, гапни тушунтиролмай бўғиларди. — С. Аҳмад, Ҳукм
Кўп ўтмай аскиячиларнинг шанғиллаган овози ҳамманинг диққатини жалб қилди. — М. Осим, Сеҳрли сўз
2. Қаттиқ ёқимсиз овоз чиқармоқ.
Қўнғироқ қаттиқ шанғиллади.
- Қулоғи шанғилламоқ Чарчаш, толиқиш ёки қарилик натижасида қулоғида шовқин пайдо бўлмоқ. Хиёлнинг кўзи тиниб, қулоғи шанғиллай бошлади. — И. Раҳим, ТақсирУнинг [Навоийнинг] бели букчайиб, қўллари қалтирайдиган, қулоғи шанғиллайдиган бўлиб қолди. — М. Осим, Зулмат ичра нур
ШАНҒИЛЛАМОҚ
1. Баланд овоз билан бақириб гапирмоқ.BAĞIRMAK
2. Қаттиқ ёқимсиз овоз чиқармоқ, шарақ-шуруқ қилмоқ.
шанғилламоқ
1. (бақирмоқ)grölen vi, schreien vi
2. sausen vi, surren vi, heulen vi
қулоғим шанғиллаяпти es saust mir in den Ohren
ШАНҒИЛЛАМОҚ
sháńkildew, sháńk etiw, baqırıw, baqırıp söylew