шаън

от 1. Инсонга, шахсга тегишли бўлган қадр-эътибор.

Албатта, у ўз устидаги гап билан қорига таъна қилиши шаънига ҳеч ярашмайдиган бир ҳодиса бўлар эди. — П. Турсун, Ўқитувчи

— Бекор гап, — деди Ўзбек ойим, — ҳали қудаларимизни муддаодагидек сийлай олганимиз ёʻқ, шу ҳолда жўнацак, бизнинг шаънимизга яхши эмас. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

ўз ҳузурида улуғ истеъдод эгаси бўлган бир ҳаким ўтирганини пайқади ва унинг шаънига муносиб муомала қилиб, ҳол-аҳвол сўради. — М. Осим, Ибн Сино қиссаси

2. Шараф, шуҳрат; обрў.

Сиз нашъу намо қилган жойда мени ҳалокат кутадир! жумласи ва бу хитобдан кўз юмиш йигитлик шаънига ярашадурган кўринмас эди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

— Сиз баталонимизнинг шаъни, — деди комбат ҳаяжон билан, — полкимизнинг обрўси. — Ш. Тошматов, Эрк қуши