shamollamoq

fl. 1. Shamollash kasaliga duchor boʻlmoq, shamollash tufayli kasal boʻlmoq; shabadalamoq.

Shamollaysiz, Safar aka, oʻranib oʻltiring. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Elmurod kechasi eshikka ehtiyotsiz chiqdi-yu, shamollab qoldi. — P. Tur-sun, Oʻqituvchi

2. s. t. Toza havodan nafas olib yurmoq.

— Ha, yoʻl boʻlsin, buvasi? — Sirojvoy bilan bir shamollab kelaylik. — H. Gʻulom, Toshkentliklar

Ancha shamollab va yengillab kirgan vaqtida mingboshi dasturxon yoniga agʻnab, uchib qolgan edi. — Choʻlpon, Kecha va kunduz