sham
шамsham
ot 1. Toʻngadigan yoki quyuqlashgan yogʻdan oʻrtasiga pilik qoʻyib yasalgan tayoqchasimon chiroq.
Sham qoldigʻi. Shamni yoqmoq.
Qumri tokchadagi shamni oʻchirdi. Uy qorongʻilandi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
Tanish koshonaning behisob shamlar zoʻrgʻa yoritgan tor va uzun yoʻlaklari kimsasiz edi. — O. Yoqubov, Koʻhna dunyo
2. esk. fiz. Yorugʻlik kuchining oʻlchov birligi.
Kuchi yuz sham boʻlgan lampochka.
- Sham puli Yormat bilan Gulsumbibi Gulnorning qabriga borishdi. Olib kelingan osh-nonni va sham pulini goʻrkovga topshirib qaytishdi — Oybek, Tanlangan asarlar
- Shamday qotmoq 1. Oʻta sovqotmoq, toʻngmoq, muzlamoq. Masterskoy bitguncha, ochlikdan tirishib, sovuqda shamday qotadiganga oʻxshaymiz. — A. Muhiddin, HadyaSohib qorining hozirgi chimchilashi bir ozdan keyingi katta kaltakning shabadasi edi. Shuning uchun Xolida bisot sandigʻi oldida shamdek qotib qoldi. — I. Rahim, Chin muhabbat
- Shami soʻnmoq (yoki oʻchmoq) Oʻzidan oldin qoʻllangan soʻz bildirgan narsaning nihoyasiga yetganini, tugaganini bildiradi. Hamid Olimjonning hayot shami kutilmagan bir paytda soʻndi. — N. Safarov, Olovli izlarUmiding shami oʻchib, yoʻllarda tolding. — Gʻayratiy