shalpaymoq

fl. 1. Issiq yoki qattiq sovuq taʼsirida tarangligini, tiriklik holatini yoʻqotmoq; soʻlimoq (oʻsimlik haqida).

Kun issiq, daraxtlarning barglari ham shalpayib qolgan. — Gazetadan

2. koʻchma Holsizlanib boʻshashmoq, majolsiz, harakatsiz holatda boʻlmoq.

Ertalabki gimnastika shalpayish va qotib qolganlikni yoʻqotadi. — Gazetadan

Tursang-chi, buncha shalpayasan. — H. Shams, Dushman

3. koʻchma Hafsalasi pir boʻlmoq, boʻshashmoq; xomush boʻlib qolmoq.

U [rais] minbardan shalpayib tushdi, boya oʻtirgan qatoriga emas, orqaroqqa, panaroqqa borib oʻtirdi. — Mushtum

4. Uddasiz, xatti-harakatsiz boʻlmoq; shalviramoq.

Bechora-yey, anavi bola muncha ammamning buzogʻidan shalpaygan ekan. — E. Raimov, Ajab qishloq