seskanmoq

fl. Tashqi taʼsirdan choʻchib yoki biror narsadan jirkanib sapchib tushmoq.

Seskanib ketmoq.

Toʻybeka sovuq suv keltirib, Kumushning manglay va koʻksiga sepgan edi, seskanib oʻziga keldi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

[Zuhraxon] Eti seskanib, bunday qarasa, katta-katta chumolilar oyogʻida oʻrmalab yuribdi. — A. Muhiddin, Kuyov qochdi

1. вздрагивать, содрогаться

2. брезговать, испытывать брезгливость

v 1. start, give a start, shudder

2. rouse oneself

seskeniw, sezikleniw, shapshıp túsiw