серраймоқ

фл. 1. Бир жойда анграйиб, ҳаракациз турмоқ.

Серрайиб турмоқ.

Низомжон нима қилишини билмай, серрайиб туриб қолди. — С. Аҳмад, Уфқ

Қиз даҳшат аралаш серрайиб қотиб қолди. — У. Назаров, Одамлар

2. салб. Бирор иш қилмасдан, анграйиб ёки кеккайиб турмоқ.

— Нимага серрайиб турибсан? Бу ёққа кел, чурвақа! — деб қичқирди мингбоши болага қараб. — М. Исмоилий Фарғона тонг отгунча

в lose one's head, be taken aback