serraymoq

fl. 1. Bir joyda angrayib, harakatsiz turmoq.

Serrayib turmoq.

Nizomjon nima qilishini bilmay, serrayib turib qoldi. — S. Ahmad, Ufq

Qiz dahshat aralash serrayib qotib qoldi. — U. Nazarov, Odamlar

2. salb. Biror ish qilmasdan, angrayib yoki kekkayib turmoq.

— Nimaga serrayib turibsan? Bu yoqqa kel, churvaqa! — deb qichqirdi mingboshi bolaga qarab. — M. Ismoiliy Fargʻona tong otguncha

v lose one's head, be taken aback