сеҳрламоқ

фл. 1. Сеҳр-жоду билан эс-ҳушини олиб, ўз измига бўйсундирмоқ (эртак ва афсоналарда).

Буларнинг ҳаммасини сеҳргар Иблис сеҳрлаб қўйди. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати

2. кўчма Эс-ҳушини олиб қўймоқ, мафтун қилмоқ, ўзига тортмоқ; ром этмоқ.

Ўйнаётган йигит ўз санъати билан даврадагиларни сеҳрлаб қўйган эди. — Н. Сафаров, Оловли излар

Лаълининг катта тим қора кўзлари йигитни сеҳрлаб қўйди. — Д. Нурий, Осмон устуни

околдовывать, заколдовывать, завораживать

в enchant, cast a spell, bewitch

1. sıyqırlaw

2. авıс. es-huwshın alıw, ózine ashıq etiw

zaubern vt, verzaubern vt, bezaubern vt

русчаоколдовывать, зачаровыватьинглизчаto bewitch, to cast a spell (on), to captivateфрансузчаensorceler, charmer, fascinerарабчаسَحَرَ (يَسْحَرُ)