saxiy

sft. 1. Hech kimdan narsasini ayamaydigan; hotam; hotamtoy; tanti.

Saxiy odam. Saxiy topsa, boʻlib yer, baxil topsa, bosib yer. — Maqol

Saxiy bilan baxil bir quduqdan suv ichmas. — Maqol

Vaqt-bevaqt birovnikiga bir mehmon kelsa, otini ushlab koʻnglini xushlab joʻnatsa, bul odam— saxiy. — Alpomish

2. Kishilardan oʻz yordamini, xizmatini ayamaydigan, gʻamxoʻr; mehribon.

Saxiy ustoz.

Saxiy pedagog Mehri opa tarbiyalagan yoshlarni respublikamizning hamma joyida uchratish mumkin. — Gazetadan

3. koʻchma Tabiiy boyliklarga boy; toʻkin, moʻl; moʻl-koʻl.

Saxiy yer. Saxiy yoz.

Yer! Qanday boysan, saxiysan, goʻzalsan. — R. Fayziy, Choʻlga bahor keldi

Urushdan qaytgan gʻolib otadek Qoʻni-qoʻnji toʻlib saxiy kuz keldi. — Gʻ. Gʻulom

4. koʻchma Nurini ayamay toʻkuvchi; yuqori haroratli (quyoshga nisbatan).

Ana, yoʻlning ikkala beti boʻylab saxiy quyosh nurini bearmon emib, yastanib yotgan tokzorlar orqada qoldi. — Sharq yulduzi

Xazina yer, zilol suv, Yoz boʻyi saxiy quyosh. — Gʻayratiy