савдойи

сфт. 1. Ақлдан озган, телба.

— Жинни бўлибсан! Савдойи бўлиб қолибсан! — деди Салимхон Обидий унга [хотинига]. — Мирмуҳсин, Умид

Ҳали оқ-қорани танимаган йигитча бу қийинчиликлар, виждон изтироблари олдида савдойидек каловланиб, тақдирнинг аёвсиз ўйинларидан гаранг бўлиб қоларди. — С. Аҳмад, Уфқ

2. Бирор кимса, нарса дардида эс-ҳушидан айрилган.

Унинг [Саломатнинг] кўйида савдойи бўлиб қолган эдим. — Н. Қобил, Унутилган соҳиллар

Хотинлар: — Бечора чол! Суюкли қизидан айрилиб, савдойи бўлиб қолди! — деб пичирлашар эди. — О. Ёқубов, Излайман

[Бўронбой:] Ишқ дарди бедаво дард: рўйирост гапирсам, ишқ ёʻлида савдойи бўлганман. — К. Яшин, Ҳамза