саргардон
sargardonсаргардон
сфт. 1. Бекорга оворайи сарсон бўлиб юрган, ўз ёʻлини топа олмаган, парокандаликда юрган.
Саргардон бўлмоқ. Саргардон кезмоқ.
Менга у қанча азоб берган, шу деб қанча юртларда яланг оёқ саргардон кезганман. — С. Аҳмад, Қадрдон далалар
Бу жудолик мени қилди саргардон, Сиздан дуо тилар Ҳасандек полвон. — Ҳасанхон
Шералихон саргардон бўлиб етти йилдан сўнг бир чет бозорга келиб ўтирди. — Эрали ва Шерали
2. этн. Қадимги ўзбек урф-одатларига кўра, оғир ётган беморнинг (ирим билан) бошидан айлантириб (ўгириб) бериладиган садақа пули.
[Мастура:] Нега ҳаром бўлар экан? Саргардоннинг пули эмас бу, айланай! Дўппи тикиб тўплаганман, яхши йигит! — Ҳамза, Паранжи сирлари
- Сарсон-у саргардон қилмоқ Овора қилмоқ, қийнамоқ, тўғри ёʻлдан адаштирмоқ.
САРГАРДОН
Бекорга овораи сарсон бўлиб юриш.SERGERDAN, BAŞI BOŞ
саргардон
мытарящийся, мытарствующий, странствующий, обивающий пороги, горемыка
саргардон
а harassed, perplexed