safar
сафарsafar I
ot 1. Xizmat yoʻli bilan yoki sayohat qilish, uchrashish maqsadida biror yerga borish; yoʻl.
Uzoq safar. Bir oylik safar. Safarga chiqmoq. Safarga otlanmoq. Safardan qaytmoq. Doʻst safar-da sinalar. — Maqol
Sidiqjon ikki kundan keyin safar hozirligini koʻrib, tushga yaqin yoʻlga chiqdi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari
Bir-ikki oylik safardan qaytib kelsam, uyimda anchagina xatlar yigʻilib qolibdi. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
Safaring bexatar boʻlsin, savdogar, Eson-omon kelgin Xitoy elidan. — Oysuluv
2. Gal, marta; bor.
Oʻtgan safar. Bu safar. Har safar.
Har safar haqqushning nolasi eshitilsa, Gavhar ayasining pinjiga kirib ketar edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
Kimdir boʻgʻilib baqirdi. Bu safar Charos aniq eshitdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
- Narigi dunyoga safar qilmoq Chekkanim gʻanimat, — dedi Ali tajang. — Hozir borman, bir minutdan keyin narigi dunyoga safar qilarman. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Safar qaridi
safar II
ot 1. Qamariya yil hisobida 29 kundan iborat ikkinchi oyning arabcha nomi.
[Mulladoʻst oʻziga-oʻzi:] Bilmayman, muchalim toʻngʻiz boʻlib, safar oyining oʻn birida tugʻilibmanmi! — Hamza, Maysaraning ishi
Voqea safar oyi ikkinchi jumasining yarim kechasi yuz berishi kerak edi. — A. Muxtor, Chinor
2. Safar (erkaklar ismi).