сабий

сфт. 1. 1 Кўкракдан ажратилган гўдак.

Ёʻқ, инсон ҳануз сабий, балоғатга етмагандир. — А. Қаҳҳор, Сароб

2. кўчма Ҳали вояга етмаган; ғўр, пишмаган, тажрибасиз.

Қалби тоғлар қадар зўр, аммо ўзи Энди ўн иккига кирган бир сабий. — Уйғун

sábiy, gódek, náreśte