sabiy

sft. 1. 1 Koʻkrakdan ajratilgan goʻdak.

Yoʻq, inson hanuz sabiy, balogʻatga yetmagandir. — A. Qahhor, Sarob

2. koʻchma Hali voyaga yetmagan; gʻoʻr, pishmagan, tajribasiz.

Qalbi togʻlar qadar zoʻr, ammo oʻzi Endi oʻn ikkiga kirgan bir sabiy. — Uygʻun

sábiy, gódek, náreśte