rukn
рукнrukn I
ot 1. 1 Ustun, kolonna.
2. koʻchma Asos, tayanch.
Yusufbek hoji yuqorida oʻtgan gaplarni quruq va asossiz soʻzlamagan, balki shu turmushning rukn va asosini bir daraja aytib oʻtgan, Otabek esa buni shu muhitning bir oʻgʻli boʻlib eshitgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Tasavvufning saxovat, shijoat, sadoqat, muruvvat, himmat, mardlik, insof, hayo ruknlarini oʻzida mujassam etgan Alisher Navoiyning oʻzi ham tom maʼnodagi komil inson edi. — OʻTA
3. ad. Aruzda qisqa va choʻziq, oʻta choʻziq boʻgʻinlarning misralarda muayyan tartibda guruhlanib takrorlanishi.
4. Gazeta, jurnallardagi mazmunan yaqin turkum maqolalarning sarlavhasi.
Savdogar gazetasi oʻz sahifalarini bundan-da boyitishni, turli-tuman yangi ruknlar ostida materiallar berib borishni oʻz yillik rejasiga kiritdi. — Gazetadan
Qilmish-qidirmish, Turmush chorrahalarida ruknlari ostida berilayotgan maqolalarni oʻqigan har bir inson yaxshilikka, ezgulikka intiladi. — Gazetadan
rukn II
ot Islomda eng muhim, har bir moʻmin-musulmon uchun farz sanalgan beshta vazifaning har biri: kalimayi shahodat, namoz, zakot, roʻza va haj ibodati.
RUKN
1. Ustun, kolonna.SÜTUN
2. Asos, tayanch.DAYANAK
rukn
n adab. foot
RUKN
1. awıs. tiykar, negiz, tayanısh
2. ádeb. aruz ólsheminde sozıńqı buwınlardıń qatarlarda toparlanıp qaytalanıwı
3. gazeta-jurnallardaģı dúrkin maqalalar atı
4. din. rukn (Islam dininde hárbir musılman ushın parız esaplangan 5 wazıypanıń hárbiri)
rukn
1. Kolonne f, Säule f
2. Grundlage f