рози
roziрози
сфт. (кўпинча кесим вазифасида) Мамнун, хурсанд, шод.
У турмушидан рози. Ота рози — худо рози. — Мақол
Мирзакаримбой жиянининг ишга тайёрлигидан рози каби кулди-да, индамасдан ичкари кириб кетди. — Ойбек, Танланган асарлар
[Ҳожи:] Ўғил деган шундоқ бўлсин, отасини рози қилсин. Кўп хурсанд бўлдим. — А. Қаҳҳор, Йиллар
- Рози бўлмоқ Розилик бермоқ, унамоқ, кўнмоқ. Нисо буви, нима бўлди-ю, уста Абду-\раҳмон киши қўйганда, дарров рози бўла қолди. — А. Қаҳҳор, Бошсиз одамУ рози бўлиб, хотини, қизи, уч шогирди ва аравакашни олиб, нажжор Абдулазиз ҳовлисига жўнади. — Мирмуҳсин, МеъморЛекин бугун илк марта ўз эрким, ўз иродам билан қилган хайрли бир ишимдан рози бўлиб турибман. — С. Сиёев, Ёруғлик
- Рози дил ёки дил рози Дилдаги орзу, истак, дард. Рози дил айтай десам, хилват қилолмай доғман. — МуқимийБу ёзувларда менга нотаниш бир кимсанинг чуқур ҳасрати, дил рози бор эди. — ЁшликНуқсонингни айтган дўстга дил розингни изҳор эцанг арзийди. — Газетадан