робита

от 1. эск. кт. Ўзаро муносабат, алоқа, боғланиш.

Гарчи Алишер жаноблари билан фақирнинг орасида муносабат ва робита унчалик барпо бўлмаган эса-да у жанобнинг ҳаётларига доир баъзи жиҳатлардан хабардорман. — Ойбек, Навоий

— Лекин, — деди Қулмурод ўз сўзининг давомида, — сиёсий бўлим бу жиноят орасида бир робита топмоқчи бўлиб, кўп ишлади. — С. Айний, Қуллар

Семинар давомида сўзга чиққан нотиқлар икки халқ ўртасидаги ҳар томонлама ҳамкорлик робиталари ҳақида атрофлича тўхталдилар. — Газетадан

2. Тасаввуфда: мурид билан унинг пири ёки авлиё (валий) ўртасида пайдо бўладиган руҳий алоқа, боғланиш.