robita

ot 1. esk. kt. Oʻzaro munosabat, aloqa, bogʻlanish.

Garchi Alisher janoblari bilan faqirning orasida munosabat va robita unchalik barpo boʻlmagan esa-da u janobning hayotlariga doir baʼzi jihatlardan xabardorman. — Oybek, Navoiy

— Lekin, — dedi Qulmurod oʻz soʻzining davomida, — siyosiy boʻlim bu jinoyat orasida bir robita topmoqchi boʻlib, koʻp ishladi. — S. Ayniy, Qullar

Seminar davomida soʻzga chiqqan notiqlar ikki xalq oʻrtasidagi har tomonlama hamkorlik robitalari haqida atroflicha toʻxtaldilar. — Gazetadan

2. Tasavvufda: murid bilan uning piri yoki avliyo (valiy) oʻrtasida paydo boʻladigan ruhiy aloqa, bogʻlanish.