riyozat

ot 1. Qiyinchilik, mashaqqat, ogʻir mehnat, zahmat.

Nega meni yoʻqlamas doʻstlar, Bir doʻst, deya chekmas riyozat? Kimdir bugun holimga kular, Kimdir menga qilar xiyonat. — A. Poʻlkan, Izhor

Bu iztirob koʻnglini lahza sayin yuksaltirib borar, chekkan nihoyasiz riyozat va azoblari evaziga unga yupanch berar, hamdard boʻlmoqqa vaʼda etar edi. — X. Sultonov, Onamning yurti

Pedagog obroʻyini topish uchun chuqur bilim egallab, aql-u odob kasb etib, bir umr ha,yul riyozat chekmoq lozim. — R. Usmonov, Odobnoma

2. din. Dunyoviy ishlardan oʻzini, nafsini tiyib qiynalish, oʻzini qiynash; tasavvufda tariqatning asosiy shartlaridan biri.

Riyozatning natijasi — faqr-u fano, yaʼni ilohiy axloq sohibi boʻlish. — Gazetadan

Anstrengung f, Schwierigkeit f