ридо

от 1. Шайхлар, умуман руҳонийлар елкасига ёпинадиган чойшабсимон ёпинчиқ, либос; дарвишларнинг устки кийими.

Баъзи бурчакларда қора ридо кийган роҳиблар китоб варақлар, у ер-бу ерда олимлар қўлёзмаларга тикилиб ўтирарди. — Ҳ. Ғулом, Куба ҳақида ҳикоялар

Уфқни ўз гавдаси билан тўсган паст-баланд тоғлар қоп-қорайиб, ридо кийгандек силлиқ кўринади. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

2. кўчма кт. Қоронғилик, зимистон, қора тун.

Эй йироқлар эркаси, сен Лутф эт-у ёнимда қол, Жисм-у жонингга бу севгим бўлмаса оғир ридо! — А. Қаҳҳор, Оқ ўрик

Келар қора ридо кийган тун, сукунатнинг қушларин суяр. — Ш. Раҳмон, Юрак қирралари