РЕЧ/Ь

ж речи (мн. речи, речей) 1. (мн. нет) нутқ, тил

• органы речи нутқ органлари
• устная и письменная речь оғзаки ва ёзма нутқ
• он хорошо владеет речью унинг нутқи яхши

2. нутқ

• произносить речь нутқ сўзламоқ
• выступить с речью на съезде сездда нутқ сўзламоқ

3. гап, сўз

• речь идёт о новой книге гап янги китоб ҳақида боряпти
• об этом не было речи бу ҳақда гап бўлмади

1. Ахборотни узатиш учун мулоқот жараёнида тилнинг ишлаши., Нутқ

2. Сўзли алоқа ўрнатиш мақсадида тил ёрдамида қилинадиган мулоқот тури.

3. Актуализация ва континуум билан тавсифланадиган кўп хабар орасидаги мувофиқлик тизими.

4. Сўзловчининг тил жамоасининг бошқа аъзолари билан сўзлашиши билан боғлиқ фаолияти.

5. Маълумот (ахборот) бериш билан бир қаторда тингловчига мурожаат қилиш (чақириқ), уни ҳаракатга ундаш (тегишли жавоб олиш учун ва бошқалар)ни ўз ичига олган мураккаб мазмунни етказиш учун тилнинг турли воситаларини қўллаган ҳолда гапириш жараёни.

кишиларнинг тил воситаси билан алоқа қилишининг тарихан таркиб топган формаси ёки процесси. Н. тил билан тарихий жиҳатдан ҳам, функсионал жиҳатдан ҳам боғлиқдир. Тил нутқ фаолиятининг асоси бўлиш билан бирга, кишиларнинг нутқ тажрибасини умумлаштириб, ривожланиб ҳам боради. Н. нинг физиологик асоси иккинчи сигнал системаси — муваққат нерв боғланишларидир, нутқ