real

sft. 1. Haqiqatan ham mavjud boʻlgan; haqiqiy, chin, voqeiy.

Real voqelik.

Koʻrgilikdan, tavakkaldan, taqdirdan voz kechib, xalq real narsalarga ahamiyat beradigan boʻldi. — Oybek, Nur qidirib

Biz hozir eng chuqur xayolot bilan real voqelik orasidagi masofa shiddatli tezlikda qisqarayotgan bir davrda yashayapmiz. — Yoshlik

2. Amaliy; amalga oshishi aniq boʻlgan, bajarilishi mumkin boʻlgan.

Real reja. Real vazifa.

Har qanday dadil fantaziyaning zamirida ham hayotiy tajriba, real faktlar, manzaralar yotadi. — U. Normatov, Talant tarbiyasi

(Braziliya)

a real, realistic, actual