разил
razilразил
сфт. 1. Кишини жиркантирадиган; ярамас, қабиҳ, паст, тубан.
Разил одам. Разил хатти-ҳаракат. Разил ниятлар.
Одамлар разил ниятли кимсаларга ҳам хизмат силавериши мумкин. — Э. Усмонов, Ёлқин
Мен инсонни бир инсондай севардим, лекин Нечун кўпдир ҳалигача разил одамлар. — А. Орипов, Йиллар армони
2. Манфур, малъун.
Разил душман.
Разил, маккор, ярамас Гитлер дастидан Ватан таҳликада қолмишдир энди. — Ғ. Ғулом, Танланган асарлар
РАЗИЛ
1. Кишини жиркантирадиган; ярамас, қабиҳ, тубан.REZİL, ALÇAK, DÜRZÜ
2. Манфур, малъун.
разил
презренный, подлый, низкий прохвост, мерзавец
- разил душман презренный враг
- разил одам подлый человек
разил
а vile, mean
РАЗИЛ
pás, ońbağan, jaman, buzıq niyetli, haram oylı (et shimirkernerlik dárejedegi jaman islerdi isleytuğın adam)
разил
gemein, niederträchtig
Разил
подлый // подлецинглизчаevil; mean, base, foul // scoundrel, villiain, rascalфрансузчаvilain, lâche, basарабчаدَنِيءٌ، رَذِيلٌ (رُذَلَاءُ)، نَذْلٌ