rax

ot 1. ayn. Raxt 1.

2. Eshik, devor va shu kabilarning burchagi, qirrasi, zihi.

Pax chiqarmoq.

Muqaddam ayvon derazasining muzdek qirrador raxiga peshonasini bosdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Gavhar bu xatni yozishni ham, yozmaslikni ham bilmay, tirsaklari bilan stol raxiga tayanganicha, uzoq oʻtirib qoldi. Oʻ. — Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Derazang raxida yorongul oʻsar. Men seni sogʻindim. — X. Davron

Poshsha xola ayvon raxidan ikki boʻz surp olib keldi, yerga yozdi — D. Nuriy, Osmon ustuni

3. s.t. koʻchma Kiyim-kechak qirrasi.

Raxi chiqsin, deb matras tagiga yozib qoʻygan shimini olib kiydi. — S. Karomatov, Oltin qum

Tilla sochini jayraning sixidek tikkaytirib taragan, yengi shimariq oq koʻylak, raxi qiyshiq shimda. — E. Aʼzamov, Javob