рафиқа

от 1. 1 Дугона, ўртоқ, дўст.

2. Умр ёʻлдоши, хотин, ёр.

Фарзандим, отам, рафиқам — мендин сўнг ёнар чироғим— ана шу дўстларим. — С. Сиёев, Ёруғлик

Ишдан ҳориб қайтдинг, дилгир, ҳойнаҳой, Рафиқанг узатди бир пиёла чой, Унут бўлди шунда зоринг, чарчоғинг, Кўнгилдан бир на-фас кетди ғуборинг. — А. Орипов, Йиллар армони

Юзидан мулойимлик, эрига итоат, тўғрилик маънолари томиб турган бу хотин қутидорнинг рафиқаси — Офтоб ойим. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Рафиқа (аёллар исми).

Умр-ёʻлдоши, хотин.KARI, EŞ

книжн. жена, супруга, подруга жизни.

н wife, spouse, female friend

zayıp, hayal, yar, juptı, jubay

↑ Gattin f, Ehegattin f, Ehefrau f, Gemahlin f

русчаподруга, женаинглизчаwife, woman friendфрансузчаépouse, amie, copine, femmeарабчаزَوْجَةٌ, قَرِينَةٌ