қувламоқ
quvlamoqқувламоқ
фл. Қувмоқ ёки қувлаб етмоқ.
Қўрққанни ажал қувлар. — Мақол
[Фотима:] Анави Тўлаганнинг эркатойи! Минаман деб, ғозларни қувлагани-қувлаган. — А. Қаҳҳор, Оғриқ тишлар
Уйинг куйгур тасқара миршаблар изингга тушиб қувладими? — Ойбек, Танланган асарлар
Сиз қувламасангиз, мен Марғилонга бормайман![деди Кумуш]. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
— Ёʻғ-ей! — Бобоқул ўтирган ўрнида қўл силтади. Гўё бу билан бошидаги шубҳаларини қувламоқчи эди. — С. Анорбоев, Оқсой
[Умурзоқова] Қўшимча шуҳрат орқасидан қувлайди. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли
ҚУВЛАМОҚ
Қувмоқ ёки қувлаб етмоқ.KOVALAMAK
қувламоқ
1. гоняться, гнаться, преследовать
акаси укасини қува олмайди загадка старший брат младшего не может настигнуть (Колёса повозки)
2. гнать, прогнать
қувламоқ
в 1. pursue, hunt (after), strive (for)
2. drive (poda va h. k. larni)
ҚУВЛАМОҚ
quwiw, quwdalaw, izinen quwalaw, aydaw
қувламоқ
nachjagen vt, verfolgen vt