qurgʻoq

sft. 1. Yogʻin-sochin kam boʻlgan yoki boʻladigan; quruq.

Oʻrta Osiyoning qurgʻoq iqlimi.

Paxtakorlarimiz erta koʻklamning qurgʻoq kelganligiga qaramay murgʻak nihollarni ustalik bilan parvarish qilyaptilar. — Gazetadan

2. Oʻsimlik oʻsishi, dehqonchilik uchun suv, nam yetarli boʻlmagan; qurgʻoqchil.

Ehtimol, sholi bugʻdoy singari qurgʻoq yerga ekilib, yomgʻir suvigina unga kifoya boʻlgandir. — K. Mahmudov, Qiziqarli pazandalik

3. shv. Qurigan, quruqshagan, quruq.

Shimol ekinsiz, jonsiz yotgan qovjiroq yerlari, yaproqlari sargʻaygan qurgʻoq daraxtlari bilan odamni hayratga soladi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

4. s. t. Yer sharining quruq qismi, quruqlik.

n dry land (as opposed to sea)

qurǵaq