қумлоқ

от 1. Қум босган, қум билан қопланган жой; қумлик.

Қумлоққа ботмоқ.

Ҳаводан ёғаётган қум бир нафасда ерни қумлоққа айлантирди. — С. Айний, Эсдаликлар

Ажабо, ҳеч гиё кўрмаган Қумлоқларда гул етишибди. — Э. Раҳим

2. Қум аралашган, қуми бор; қумли.

Қумлоқ тупроқлар қовушмайди, балки намлигида чочилиб туради. — М. Баҳодиров, Тупроқшуносликдан амалий машғулотлар

Зеро, у тупроқ танламайди, тошлоқ, қумлоқ ерларда ҳам ўсаверади. — Фан ва турмуш

песчаное место.

qumlı, qum basqan, qum aralasqan