қулвачча

от 1. Қулдан тарқалган киши, қул авлоди, қулнинг боласи, фарзанди.

[Мансур:] Бало ошпаз, бало, Ўлгунча айёр, Ўзи қулвачча-ю, идроки юксак. — Уйғун ва И. Султон, Алишер Навоий

Уларнинг ёнига тиқилишиб, юзларча қулваччалар бормоқда. — М. Жўрабоев, М. Б. мартабаси

2. кўчма Паст табақадан, қул қатори бўлган шахс ҳақида, унга нисбатан қўлланади.

Ризаев ундан баттар, бировнинг фотиҳа қилинган қизини ўзига хотинликка олмоқчи, қулвачча — Ж. Шарипов, Хоразм