қулоқсиз

сфт. 1. Қулоғи бўлмаган, қулоғи ёʻқ.

Қулоқсиз қозон.

2. Қулоғи кесик; чиноқ.

Қулоқсиз ит.

3. Қулоғи эшитмайдиган; қулоғи оғир, кар.

Бу нарса қулоқсизлар учун ишланган ас-боб, буни ҳар қандай қулоқсиз киши таққанда ҳам, энг аста товушларни эшита олади. — А. Қодирий, Обид кетмон

4. кўчма Гапга, сўзга кирмайдиган, қулоққа олмайдиган.

Дала-тузни сув олса, қўнғир ғознинг тўшидан, Қулоқсизга сўз айцанг, қулоғининг ташидан. — Мақол

Вой қулоқсизлар-ей Шошмай туринглар, дадаларинг келсин ҳали. — С. Зуннунова, Кўк чироқлар