quloqsiz
қулоқсизquloqsiz
sft. 1. Qulogʻi boʻlmagan, qulogʻi yoʻq.
Quloqsiz qozon.
2. Qulogʻi kesik; chinoq.
Quloqsiz it.
3. Qulogʻi eshitmaydigan; qulogʻi ogʻir, kar.
Bu narsa quloqsizlar uchun ishlangan as-bob, buni har qanday quloqsiz kishi taqqanda ham, eng asta tovushlarni eshita oladi. — A. Qodiriy, Obid ketmon
4. koʻchma Gapga, soʻzga kirmaydigan, quloqqa olmaydigan.
Dala-tuzni suv olsa, qoʻngʻir gʻozning toʻshidan, Quloqsizga soʻz aytsang, qulogʻining tashidan. — Maqol
Voy quloqsizlar-yey Shoshmay turinglar, dadalaring kelsin hali. — S. Zunnunova, Koʻk chiroqlar