қучмоқ
quchmoqқучмоқ
фл. 1. Қучоғига олмоқ; қучоқламоқ.
Ойхон чаққон бориб, унинг белидан қучди — А. Мухтор, Кумуш тола
Рўпарасида ўн беш кунлик ойдек бўлиб севгилиси турса-ю, уни қуча олмаса. — Т. Ашуров, Оқ от
Яширай деб кўзда ёшини, Қучиб олди қизнинг бошини. — Э. Раҳим
2. кўчма Ўраб, қамраб олмоқ; қопламоқ, чулғамоқ.
Уч қадрдон, шўх опа-сингил Зулмат қучган қора ўрмонда — Х. Даврон, Қақнус
Оҳ, у дамлар! Эсласам, қалбимни қувонч, руҳимни шодлик қучади. — М. Жабборов, Севинч ишлари
Қанот ёзган изғириқ Қучар юпун танларни. — Ғайратий
3. Эришмоқ, қозонмоқ.
Ғалаба қучмоқ.
Пахтакор диёримиз катта зафар қучди. Улкан оқ олтин карвони маррага етди. — А. Дадабоев, Қутлаймиз
Йилларки, шон қучган ҳар бир лаҳзаси, Ҳар бири асрдан вазмин, мазмундор. — Э. Раҳим
- Ер(ни) қучмоқ 1. Ерга йиқилмоқ, ерга қапишиб қолмоқ. Ваҳимага тушган генерал ханжарини ишга солмоқчи бўлганида, Мардонбек кекирдагига шундай мушт туширдики, тўтибурун ер қучиб қолди. — С. Азимов, Оппоқ қўшиғиЖангчилар бир зумда тарқалиб, ерни қучдилар. — Ойбек, Қуёш қораймасЕр қучса-да жисмимиз, Ўчмагайдир исмимиз. — Ё. Мирзо
ҚУЧМОҚ
Қучоқ орасига олиб, бағрига босмоқ; қучоқламоқ.KUCAKLAMAK, KUCAĞINA ALMAK
қучмоқ
1. обнимать, заключать в объятия
2. перен. охватывать.
қучмоқ
в embrace
- белдан қучмоқ embrace by the waist
- болани қучмоқ hug a child
ҚУЧМОҚ
1. qushıw, qushaqlaw, bawırına basıw
2. авıс. orap alıw, shırmaw, qorshaw, búrkew
3. erisiw, jetisiw
қучмоқ
вт umarmen vt
- болани қучмоқ das Kind umarmen
- зафар қучмоқ den Sieg erreichen