қўйчи
qoʻychiқўйчи
от 1. Қўй асраб кўпайтириш ва қўй савдоси билан шуғулланувчи.
Қарқарага қатновчи бир қўйчи бой [Ўрозни] йилига саккиз сўмдан ёллаб, Тошкентга келтирган. — Ойбек, Танланган асарлар
2. с. т. Қўй боқувчи чўпон; қўйчивон.
қўйчи
1. овчар, пастух (пасущий овец)
2. владелец овечьих стад.
қўйчи
н shepherd
ҚЎЙЧИ
qoyshı, qoy satıwshı, qoy baģıwshı, qoy shopan
қўйчи
Schäfer m, Schafhirt m, Hirt m, Viehtreiber m