қовуштирмоқ
qovushtirmoqқовуштирмоқ
фл. Қовушмоқ 1-4 феълининг орттирма нисбати.
Тарих қовуштирди бизнинг элларни. — Шайхзода
Бу ишга ҳам Бузрукхўжанинг ўзи бош бўлиб, деҳқонни аҳил оилага қовуштирди. — Газетадан
- Бошини қовуштирмоқ 1. Ҳамжиҳат қилиб бирлаштирмоқ, уюштирмоқ. Комилжонга итоат қилишга Умаралининг бўйни ёр бермаётган бўлса керак Комилжонга оғир. Уларнинг бошини қовуштириш керак. — И. Раҳим, ИхлосҚўшнилар биргаликда тўй қилиб, икки ёшнинг бошини қовуштириб қўйишди. — С. Абдуқаҳҳор, Кўзлар
- Қўл(ини) қовуштирмоқ 1. Қўлни, беш панжани бирин-устин кесиштирган ҳолда тутмоқ. Миршаб одамларидан бири аввал хатирчилик бандининг қўлини олдига қовуштириб боғлаб, пешбанд қилмоқда эди. — С. Айний, ҚулларТожибой узун енглари ичидаги қўлларини қорни устига қовуштириб, букилиб ўтирди. — П. Турсун, ЎқитувчиУ дарвозадан кириб, супага ўн-ўн беш қадам қолганда, қўл қовуштириб, таъзим билан: — Ассалому алайкум, — деди. — Ойбек, Танланган асарларОчил, бригадирман, деб қўл қовуштириб ўтирмайди. — Ф. Нуруллаев, Бўз йигит
ҚОВУШТИРМОҚ
1. Қўшмоқ, туташтирмоқ, ёпиштирмоқ.KAVUŞTURMAK
2. Мослаштирмоқ, уйғунлаштирмоқ.UZLAŞTIRMAK
қовуштирмоқ
понуд. от қовушмоқ 1. соединять
2. складывать, скрещивать
- қўл қовуштирмоқ складывать руки на груди (в знак почтения)
қовуштирмоқ
в bring together, cause to unite
ҚОВУШТИРМОҚ
qaquwıstırıw
қовуштирмоқ
zusammenlegen vt, (zusammen) falten vt, verbinden vt, vereinigen vt