қовушмоқ

фл. 1. Бир-бирига ёпишиб, бирикиб, уланиб, бир бутунликни ташкил қилмоқ; қўшилмоқ, туташмоқ, ёпишмоқ.

Чуваланган бўйра устида пахтаси аранг қовушиб турган кўрпача. — Р. Азизхўжаев, Тўлғоқ емаган, жувон, бахтиёр кампир

Қўша қаримоққа муҳр бўлади Ҳаётда икки лаб қовушган бир зум. — Ғ, Ғулом

2. Қўшилмоқ, жуфтлашмоқ.

Боягидан бирмунча кучая тушган шамол гулни гулга қовуштириб, гўё бу икки ёшга: Сиз ҳам мана шу гуллар каби қовушинг, дегандек кўринар эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

3. Иттифоқ, ҳамжиҳат бўлмоқ; бир-бирига монанд иш тутмоқ.

Улар бош-бошига қовушмайди.

Қовушмагандан кейин, албатта, қўлимиздан ҳеч иш келмайди-да. — А. Қаҳҳор, Сароб

4. Бир-бирига монанд, мувофиқ келмоқ, мос тушмоқ, уйғунлашмоқ, ёпишмоқ.

Суҳбат қовушмасди.

У [Саодат] қоғоз олиб, пленумда гапирадиган сўзларини ёзмоққа киришди. Аммо сўз сўзга, гап гапга қовушмади. — И. Раҳим, Ихлос

5. Бирор доирада, муҳитда ёки ҳолатда ўзини эркин ҳис этмоқ, эркин тутмоқ.

Танчада қовушиб ўтиролмайди

Бугун сизнинг олдингизда, худди бегонадай, қовушмай турганимга хафаман, Фотима! — П. Турсун, Ўқитувчи

Болалар яна интизор бўлишиб кутишди, қовушмай, кечагидай жим-гина ўтириб овқатланишди. — С. Абдуқаҳҳор, Кўзлар

6. Бирор ишни бажаришда тўғри ва чақ-қон ҳаракат қилмоқ.

Ишлаб юрган одам ҳар қандай ишга дарров қовушади. У ҳеч ишга қовушмайди.