qovurmoq

fl. 1. Qizigan yoqqa solib pishirmoq.

Baliq qovurmoq. Kartoshka qovurmoq.

U bir qoshiq yogʻni qozonga solib, piyoz qovurdi. — Oydin, Gulsanam

Zumrad oshning zirvagini qovurib, guruchni ivitib qoʻyib, qarab oʻtirdi. — S. Siyoyev, Otliq ayol

2. koʻchma Iskanjaga olib qattiq siqmoq, koyimoq, taʼzirini bermoq; jazolamoq.

Avzoyidan hozir yacheyka kotibini chaqirib, toza qovuradigan koʻrinar edi. — A. Qahhor, Sarob

3. koʻchma Oʻtday kuydirmoq, oʻrtantirmoq, oʻrtamoq.

Ya na oʻsha qalbni bir umr asir etib aldab, dogʻiga qovurgan goʻzal bir siymo, sohira qiz [Ahmadjonning] koʻz oldiga keldi. — F. Nasriddinov, Koʻngil

Jigarim qovurdi koʻzingdagi oʻt! — Yo, Mirzo