qovoq
қовоқqovoq I
ot 1. Palak otib oʻsadigan, shapaloq bargli, karnaysimon yirik sariq gulli, bir yoki koʻp yillik poliz oʻsimligi va uning turli shakllarda boʻladigan yirik hosili.
Qovoq urugʻi xalq tabobati-da gijjani yoʻqotishda qadimdan qoʻllanib kelgan. — Fan va turmush
2. Shu oʻsimlikning hosili qobigʻidan yasalgan idish.
Gulnor suv qovoqni olib, buloq tomonga yugurib ketdi. — S. Ayniy, Doxunda
Koʻzi tinib, miyasi ari qamalgan qovoqdek gʻoʻngʻilladi. — S. Ahmad, Hukm
Yigit uning yoniga qovoq kosada sovuq suv qoʻydi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
- Dastmol qovoq Hosili qozonsochiq yoki mochalka oʻrnida ishlatiladigan qovoqsimon oʻsimlik.
- Oyim qovoq
- Tomosha qovoq
- Nos qovoq 1. Qovoqning noksimon mayda navi; Nosqovogʻini qoqa-qoqa, bir otimini tilining tagiga tashladi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
- Buva qovoq
- Qovoq kalla (yoki bosh) Miyasi yoʻq, aqlsiz, ahmoq. Shuni ham tushunmay soʻrab oʻtirasanmi, qovoq bosh. — S. Ayniy, JallodlarBilmasang, nega, urdi deb qoʻl qoʻyasan qovoq kalla! — O. Yoqubov, Larza
qovoq II
ot Koʻz kosasini qoplovchi, ochilib-yopilib turadigan teri.
Qovogʻi shishibdi. Qovogʻini agʻdarib koʻrmoq.
Tojiboy oqsoqol qoʻl koʻtarganlarni qovoq tagida norozi miltillagan koʻzi bilan tekshirib turdi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
Mirshabning osilib turgan qovogʻini, yuzidan tomib turgan zaharini koʻrib, Matqovul allaqanday boʻlib ketdi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
qovoq III
ot ayn. Qovoqxona.
Sharif Sulaymon hozir biron qovoqda, ehtimol, majlis oʻtkazayotgandir. — Oybek, Nur qidirib