қовоқ
qovoqқовоқ И
от 1. Палак отиб ўсадиган, шапалоқ баргли, карнайсимон йирик сариқ гулли, бир ёки кўп йиллик полиз ўсимлиги ва унинг турли шаклларда бўладиган йирик ҳосили.
Қовоқ уруғи халқ табобати-да гижжани ёʻқотишда қадимдан қўлланиб келган. — Фан ва турмуш
2. Шу ўсимликнинг ҳосили қобиғидан ясалган идиш.
Гулнор сув қовоқни олиб, булоқ томонга югуриб кетди. — С. Айний, Дохунда
Кўзи тиниб, мияси ари қамалган қовоқдек ғўнғиллади. — С. Аҳмад, Ҳукм
Йигит унинг ёнига қовоқ косада совуқ сув қўйди. — А. Мухтор, Қорақалпоқ қиссаси
- Дастмол қовоқ Ҳосили қозонсочиқ ёки мочалка ўрнида ишлатиладиган қовоқсимон ўсимлик.
- Ойим қовоқ
- Томоша қовоқ
- Нос қовоқ 1. Қовоқнинг ноксимон майда нави; Носқовоғини қоқа-қоқа, бир отимини тилининг тагига ташлади. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
- Бува қовоқ
- Қовоқ калла (ёки бош) Мияси ёʻқ, ақлсиз, аҳмоқ. Шуни ҳам тушунмай сўраб ўтирасанми, қовоқ бош. — С. Айний, ЖаллодларБилмасанг, нега, урди деб қўл қўясан қовоқ калла! — О. Ёқубов, Ларза
қовоқ ИИ
от Кўз косасини қопловчи, очилиб-ёпилиб турадиган тери.
Қовоғи шишибди. Қовоғини ағдариб кўрмоқ.
Тожибой оқсоқол қўл кўтарганларни қовоқ тагида норози милтиллаган кўзи билан текшириб турди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Миршабнинг осилиб турган қовоғини, юзидан томиб турган заҳарини кўриб, Матқовул аллақандай бўлиб кетди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
қовоқ ИИИ
от айн. Қовоқхона.
Шариф Сулаймон ҳозир бирон қовоқда, эҳтимол, мажлис ўтказаётгандир. — Ойбек, Нур қидириб