qovoq-dimogʻ

ot 1. Kayfiyat, avzo.

Xotinimning qovoq-dimogʻini koʻrib, toʻyga atab boqib qoʻygan bitta-yu bitta qoʻyimni shartta soʻydim. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

2. Qovoq-dimogʻiga qaramoq Birovning xohishi bilan hisoblashmoq; birovning kayfiyatiga, koʻngliga qarab ish tutmoq.

Ikki xotinning qovoq-dimogʻiga qarab, janjallariga qozi boʻlib, boshim qotadi, deb qoʻrqqan edim. — Oybek, Tanlangan asarlar