qovoq-dimogʻ
қовоқ-димоғqovoq-dimogʻ
ot 1. Kayfiyat, avzo.
Xotinimning qovoq-dimogʻini koʻrib, toʻyga atab boqib qoʻygan bitta-yu bitta qoʻyimni shartta soʻydim. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
2. Qovoq-dimogʻiga qaramoq Birovning xohishi bilan hisoblashmoq; birovning kayfiyatiga, koʻngliga qarab ish tutmoq.
Ikki xotinning qovoq-dimogʻiga qarab, janjallariga qozi boʻlib, boshim qotadi, deb qoʻrqqan edim. — Oybek, Tanlangan asarlar