қўтон

от 1. Бирга боқилаётган катта қўй тўдаси; қўй подаси; сурув.

Шу кеча тушимда чўпон бўлибман, Қўтонимни қирнинг тўрида кўрибман. — Ислом шоир

Май-донга бир қўтон қўйни ҳайдаб келишди. — Ғ. Расул, Тўнғич ўғил

2. Қўй ёки мол қамаладиган катта қўра ёки махсус бино; қўйхона, молхона.

Умарқул эрталаб, ердан қиров кўтарилай деган-да, қўйларни қўтондан ҳайдаб чиқарди. — О. Ҳусанов, Ҳаёт ишқи

— Оворагарчиликни айтмайсизми, — деди пақир ушлаб турган новча киши, — қишда қишлоққа, ёзда яйловга мол ҳайдаймиз. Шу ерга қўтон қурилса бўлмайдими? — И. Раҳим, Ихлос